تبليغاتX
آنقدر از یاد رفتم که شاعر شدم

آنقدر از یاد رفتم که شاعر شدم


 

 آدم گاهی چقدر پشتش خالی می شود ... آنقدر که فکر می کند حتی اگر "روز عشق " هم باشد حتی  یک آدم که نه حتی یک سلول هم بین اینهمه مخلوق ... عشق شاید گلی باشد که هر هزار سال یکبار می روید ...  * " درد انسان متعالی تنهایی و  عشق است ..."

                                 

  پ.ن. * دکتر علی شریعتی . 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 1:42 قبل از ظهر توسط باران |


 

 

     پروانه های شعر مرا باد برده است  

     حتی خود مرا غزل از یاد برده است ...

+ نوشته شده در دوشنبه پانزدهم بهمن 1386 0:9 قبل از ظهر توسط باران |