تبليغاتX
آنقدر از یاد رفتم که شاعر شدم

آنقدر از یاد رفتم که شاعر شدم


 

      در امتداد ایـــــــنـــــــــهــــــــــمه چشمِ بسته

      خودش را

                      می زاید؛

         _شب _

                    

 

+ نوشته شده در سه شنبه هشتم بهمن 1387 0:7 قبل از ظهر توسط باران |


 

   زرد

   قرمز

   نارنجی.

  لحاف چهل تکه ی کوچک

   برای بیست و پنجمین بار شسته خواهد شد

  در متن ساده ی خوابهای ترک خورده .

   -----------------------------------------------------------

   باز ۱۶ آبان شد ...

  

  

+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387 10:32 بعد از ظهر توسط باران |


(آزادید هر طور دوست دارید برداشت کنید )

(ضمن اینکه تمام شهر را گشتم که عابر بانک سالم پیدا کنم که پول بردارم بیایم کافی نت که همه ی حرفهایی که نمی شود به هیچکس گفت اینجا بنویسم. اما از آنجا که اصلا قصد ندارم اوضاع مملکت را نقد کنم از خیر مسئله عابر بانکهای خراب و دست چندم می گذرم. )

اصلا سخت نیست کنار مردمی باشید که با شما فرق دارند . اصلا سخت نیست که هر کسی را به کار خودش وابگذارید . حتی برای خود من هم اصلا سخت نیست . آدم می تواند روحش را تربیت کند . می شود آزادی را برای همه خواست . (به قولی : آنچه را برای خود می پسندید برای دیگران هم بپسندید) .خیلی ساده است . اینکه هر کسی راهمانطور که هست بپذیرید . دوست داشته باشید . بخواهید .

اما سخت آن است که دیگران شما را آنطور که هستید قبول نداشته باشند . حتی وقتی که هیچ آسیبی به آنها نمی زنید . و مهمتر اینکه حتی وقتیکه پا از حدود انسانی خود فراتر نمی گذارید . ( و حتی حقوق شرعی )

این خیلی عجیب است . پیروان پیامبری که اسطوره ی صلح و دوستی بود تمام وجوه انسانی را به ۶ متر پارچه ی سیاه می فروشند . 

می شود در کنار زنهای نقابدار خیلی راحت زندگی کرد . اما نمی شود انتظار داشت که تو را با عقایدت بپذیرند . حتی اگر این عقاید خلاف هیچ قاعده و قانون انسانی و حتی اسلامی نباشد .که اسلام دین انسانیت است .  آدمهایی که فقط چادر را می شناسند . زنهای مهمانی و زرق و برق و بریز و بپاش و خودنمایی و ...

هیچ نباید انتظار داشته باشید که پذیرفته شوید . حتی از پیروان پیامبر سبز . هیچ نباید فکر کنید انسان هستید وقتیکه چادر سرتان نیست . اصلا نباید انتظار داشته باشید که توی مهمانی از شما خوششان بیاید.اصلا نباید انتظار داشته باشید همراه شما راه بروند .دعوتتان کنند . به عقایدتان احترام بگذارند . شما را آنگونه که هستید قبول داشته باشند . باز هم متذکر می شوم که همه ی اینها حتی در صورتیکه شما فقط یک انسان معمولی باشید و حق کسی را هم پایمال نکنید و دروغ هم نگویید و بی ادبی هم نکنید و و بی حرمتی هم نکنید و ... باز هم صادق است . انگار که این حقوق انسانی که همه اش درست عین همان حرفهای خدا و پیامبر سبزش است بدون بودن آن ۶ متر پارچه هیچ ارزشی ندارد...

تنها چیزی که دائم می شنوید نصیحت است . اما اگر واقعا به خود و اصول خود مومن باشید پیدا کردن راه درست چندان هم سخت نیست .راه درست رعایت حقوق انسانی است . همین .

 

                                                                ...

+ نوشته شده در یکشنبه پنجم آبان 1387 11:3 قبل از ظهر توسط باران |


         

       

 

        هر طایفه ای ز من گمانی دارد

                                                       من زان خودم ؛ همین که هستم هستم...

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387 12:41 بعد از ظهر توسط باران |


 

  

                       ...  آنکه ضمیر دانه را علت میوه می کند

                       راز دل درخت را بر سر دار می کشد ...!!!!!!!!!!!!!!       

                                                               مولانا                                    

+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387 11:10 قبل از ظهر توسط باران |


 

   کاشانه ام از بهار خالی شده است

                                 صد جاده از انتظار خالی شده است

   صد کاسه ی صبر پیش رویم اما

                                 هر کاسه هزار بار خالی شده است ...

 

+ نوشته شده در چهارشنبه یکم خرداد 1387 11:6 بعد از ظهر توسط باران |


 

   در میکده ام !

   چو من بسی اینجا هست.

   می حاضر و من نبرده ام سویش دست

   باید امشب ببوسم این ساقی را

   اکنون گویم که نیستم بیخود و مست .

   ...

   در میکده ام !

   دگر کسی اینجا نیست.

   و اندر جامم دگر نمی "صهبا" نیست.

   مجروحم و مستم و عسس می بردم

   مردی

   مددی

   اهل دلی آیا نیست ؟؟؟؟ ...

 

                                                  "مهدی اخوان ثالث"

 

  

+ نوشته شده در شنبه سوم فروردین 1387 11:31 بعد از ظهر توسط باران |


 

 هر دم از عمر می رود نفسی        چون نگه می کنم نمانده بسی

 ای که پنجاه رفت و در خوابی         مگر این پنج روز دریابی ...

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 11:11 بعد از ظهر توسط باران |